تراکم جمعیتی در تهران بالاتر از حد استاندارد است


به گزارش اطلاعات ساختمان به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، مجتبی یوسفی، عضو کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی، در گفت‌وگویی با خبرنگار اقتصادی باشگاه خبرنگاران، بر اهمیت توجه به حوزه مسکن به عنوان یکی از دغدغه‌های اصلی مردم تاکید کرد. این موضوع در دستور کار مجلس قرار گرفته و در قوانین متعدد و همچنین در برنامه هفتم توسعه به آن پرداخته شده است.

یوسفی با اشاره به چالش‌های متعددی که بافت فرسوده شهری با آن مواجه است، خطر وقوع زلزله را به عنوان یکی از مهم‌ترین این چالش‌ها برشمرد. او تاکید کرد که ساختمان‌های واقع در بافت فرسوده، با توجه به خطرات طبیعی نظیر زلزله، به شدت در معرض آسیب و تخریب قرار دارند. این امر ضرورت نوسازی و مقاوم‌سازی این بافت‌ها را بیش از پیش نمایان می‌سازد.

علاوه بر خطر زلزله، یوسفی به کمبود فضاهای آموزشی، تفریحی و سبز در بافت فرسوده اشاره کرد و این موضوع را عاملی تشدیدکننده برای افزایش تراکم جمعیت در این مناطق دانست. وی اظهار داشت که کمبود این فضاها نه تنها کیفیت زندگی ساکنان را تحت تاثیر قرار می‌دهد، بلکه می‌تواند به بروز مشکلات اجتماعی و فرهنگی نیز منجر شود.

این عضو کمیسیون عمران مجلس با اشاره به تراکم بالای جمعیت در شهر تهران، آن را یکی از چالش‌های جدی در حوزه شهرسازی و مسکن دانست. او با بیان اینکه تراکم جمعیتی در برخی مناطق تهران به حدود ۴۰۰ نفر در هر هکتار رسیده است، این وضعیت را “وخیم” توصیف کرد. این تراکم بالا، فشارهای زیادی را بر زیرساخت‌های شهری وارد کرده و می‌تواند منجر به مشکلاتی نظیر کمبود آب، آلودگی هوا و ترافیک شود.

یوسفی در ادامه صحبت‌های خود، به رویکرد قانون برنامه هفتم توسعه در خصوص بافت فرسوده اشاره کرد و تاکید کرد که افزایش تراکم، تنها راهکار حل مشکلات این بافت‌ها نیست. او با بیان اینکه باید به دنبال روش‌های دیگری برای بهبود وضعیت بافت فرسوده بود، بر ضرورت استفاده از رویکردهای نوین در شهرسازی و مسکن تاکید کرد. این رویکردها می‌توانند شامل تشویق به نوسازی، ارائه تسهیلات ویژه به سازندگان، و ایجاد فضاهای عمومی و خدماتی در این مناطق باشند.

یکی از راهکارهایی که می‌تواند در بهبود وضعیت بافت فرسوده موثر باشد، ارائه مشوق‌های مناسب به مالکان و سازندگان است. این مشوق‌ها می‌توانند شامل تسهیلات مالی، کاهش هزینه‌های ساخت و ساز، و ارائه تخفیف‌های مالیاتی باشند. با این حال، باید توجه داشت که این مشوق‌ها باید به گونه‌ای طراحی شوند که منجر به افزایش بی‌رویه تراکم نشوند و کیفیت زندگی ساکنان را بهبود بخشند.

علاوه بر این، ایجاد فضاهای عمومی و خدماتی در بافت فرسوده می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی ساکنان کمک کند. این فضاها می‌توانند شامل پارک‌ها، فضاهای سبز، مراکز فرهنگی و هنری، و مراکز آموزشی و بهداشتی باشند. با ایجاد این فضاها، می‌توان بافت فرسوده را به مکانی جذاب و پویا برای زندگی تبدیل کرد.

نوسازی بافت فرسوده تنها به معنای تخریب و ساخت مجدد ساختمان‌ها نیست، بلکه باید با رویکردی جامع و پایدار انجام شود. این رویکرد باید شامل توجه به مسائل اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و زیست‌محیطی باشد. با این رویکرد، می‌توان بافت فرسوده را به مکانی مناسب برای زندگی تبدیل کرد و از بروز مشکلات جدید جلوگیری کرد.

توجه به کیفیت ساخت و ساز نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. ساختمان‌های جدیدی که در بافت فرسوده ساخته می‌شوند، باید با استفاده از مصالح با کیفیت و با رعایت استانداردهای ساخت و ساز ساخته شوند. این امر می‌تواند به افزایش ایمنی ساختمان‌ها در برابر زلزله و سایر خطرات طبیعی کمک کند.

یکی از چالش‌های اصلی در نوسازی بافت فرسوده، تامین منابع مالی است. نوسازی بافت فرسوده نیازمند سرمایه‌گذاری‌های کلان است و دولت باید با ارائه تسهیلات و مشوق‌های مناسب، بخش خصوصی را به سرمایه‌گذاری در این حوزه تشویق کند.

در نهایت، نوسازی بافت فرسوده نیازمند همکاری و هماهنگی بین تمامی ذینفعان است. دولت، شهرداری‌ها، مالکان، سازندگان و ساکنان باید با همکاری یکدیگر، برای بهبود وضعیت بافت فرسوده تلاش کنند.

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *