به گزارش وبسایت اطلاعات ساختمان، وزیر راه و شهرسازی، فرزانه صادق، آخرین وضعیت شبکه ریلی کشور و پروژههای کریدوری را تشریح کرد.
صادق اظهار داشت که نقشه شبکه ریلی کشور مربوط به سال ۱۴۰۳ است و شامل خطوط سبزرنگ که نشاندهنده مسیرهای در حال بهرهبرداری و خطوط قرمز که نشاندهنده پروژههای در دست اجراست.
وی افزود که در دولت فعلی، همکاری با کشورهای همسایه بهطور جدی در دستور کار قرار گرفته است و یکی از پروژههای مهم در این زمینه، مسیر ریلی خاش–چابهار است که در حال حاضر بخشهای خاش تا ایرانشهر و چابهار تا نیکشهر اجرا شده و تنها حدود ۱۲۰ کیلومتر از مسیر ایرانشهر تا نیکشهر باقی مانده است.
وزیر راه و شهرسازی تصریح کرد که این مسیر بخشی از کریدور مهمی است که کشورهای هند، پاکستان و کشورهای شمالی ایران از جمله ازبکستان، تاجیکستان و حتی روسیه پیگیر اتصال آن هستند تا از طریق چابهار، زاهدان و سپس شبکه ریلی ملی ایران به یکدیگر متصل شوند.
صادق با اشاره به پروژه قدیمی میانه–اردبیل گفت که این پروژه بیش از دو دهه از زمان آغاز آن میگذرد، اما اکنون پیشرفت قابلتوجهی داشته و انشاءالله تا پایان سال جاری بهطور کامل به بهرهبرداری میرسد.
وی همچنین اظهار داشت که مسیر ریلی کرمانشاه–اسلامآباد–خسروی اگرچه تا پایان سال جاری به بهرهبرداری نمیرسد، اما در زمره پروژههای اولویتدار وزارت راه و شهرسازی قرار گرفته است.
وزیر راه و شهرسازی با اشاره به پروژه شلمچه–بصره گفت که در این مسیر، اقدامات لازم از سوی ایران انجام شده و منابع مالی آن نیز تأمین شده است. همچنین پروژه سرخس تا چشمثریا که مورد تأکید ویژه رئیسجمهور است، شامل حدود ۱۷۰ کیلومتر مسیر باقیمانده از تبریز تا مرند و چشمثریاست که رایزنیها برای آغاز عملیات اجرایی آن شروع شده و با ورود پیمانکار، تلاش میکنیم این پروژه در کمتر از دو سال به نتیجه برسد.
صادق در ادامه به پروژه رشت–آستارا اشاره کرد و گفت که تملک اراضی این مسیر که از سال ۱۳۹۴ بلاتکلیف مانده بود، در یک سال گذشته با شتاب قابل توجهی دنبال شد و تاکنون بیش از ۱۱۰ کیلومتر آن تملک شده است.
وی تأکید کرد که تکمیل مسیر رشت–آستارا، حلقه مفقوده کریدور شمال–جنوب را که از هند و بنادر جنوبی ایران آغاز و از طریق آذربایجان و روسیه تا شمال اروپا امتداد مییابد، تکمیل خواهد کرد.
وزیر راه و شهرسازی در پایان خاطرنشان کرد که ایران با توجه به موقعیت جغرافیایی و جایگاه استراتژیک خود در مسیرهای شمال–جنوب، شرق–غرب و راه ابریشم، انتخاب طبیعی کشورهای همسایه برای ترانزیت است. البته این مزیت به معنای داشتن فرصت نامحدود نیست و باید از هرگونه فرصتسوزی پرهیز کنیم.
منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
بدون دیدگاه